دسته ی-تیتر یک

در حالی که رقابت هوش مصنوعی میان آمریکا و چین از مرحله مدل‌سازی عبور کرده و به عرصه استانداردها، زیرساخت‌ها و تعیین قواعد جهانی رسیده است، جهان به‌سرعت در حال تقسیم به دو بلوک فناوری است. از تحریم تراشه‌های هوآوی تا امضای قراردادهای استراتژیک در خاورمیانه، نشانه‌ها حاکی از آغاز دور جدیدی از جنگ سرد دیجیتال است؛ جایی که دیگر نه نوآوری صرف، بلکه حکمرانی و جهت‌دهی به جریان داده‌ها، تعیین‌کننده برنده نهایی خواهد بود.

هوش مصنوعی صرفاً یکی از جنبه‌های یک تغییر فن‌آوری گسترده است و شرکت‌ هایی که اهمیت سایر فناوری ‌های همگرا را درک نمی‌کنند، در خطر عقب ماندن هستند. دو فناوری دیگر ( حسگرهای پیشرفته و بیوتکنولوژی ) کمتر قابل مشاهده هستند، اگرچه کم اهمیت نیستند و بی سر و صدا و در سکوت در حال پیشرفت هستند. به زودی، همگرایی این سه فناوری پایه‌ی واقعیت جدیدی خواهد بود که تصمیمات آینده هر رهبر در صنایع را شکل خواهد داد. این واقعیت جدید "هوش زنده" است: سیستم هایی که می توانند حس کنند، یاد بگیرند، تطبیق دهند و تکامل یابند که از طریق هوش مصنوعی، حسگر های پیشرفته و بیوتکنولوژی امکان پذیر شده اند. هوش زنده یک چرخه نمایی از نوآوری را هدایت می کند، صنایع را مختل می کند و بازار های کاملاً جدیدی ایجاد می کند. رهبرانی که صرفاً بر روی هوش مصنوعی تمرکز می‌کنند، بدون اینکه تلاقی آن با این دو فناوری دیگر را درک کنند، در خطر از دست دادن موجی از اختلال در حال شکل‌گیری هستند.

انتظار می‌رود تا سال 2032، رصد ماهواره‌ای زمین بیش از 2 اگزا بایت (2 میلیارد گیگابایت) داده به صورت تجمعی تولید کند. حجم و پیچیدگی این داده ها از لحاظ تاریخی مانع از تبدیل آن به راه حل های آب و هوایی قابل اجرا شده است.